Boboto was succesvol Aan de slag
- Gegevens
- Categorie: Optredens
- Gemaakt op donderdag 14 mei 2009 16:16
- Laatst bijgewerkt op maandag 09 mei 2011 17:28
- Gepubliceerd op donderdag 14 mei 2009 16:16
- Geschreven door Maike Vrancken
- Hits: 1975
{phocagallery view=switchimage|switchheight=360|switchwidth=416|basicimageid=62}
En dus ging “Boboto” aan de slag, meer dan 35 repetities lang en gaven een concert
op 9 mei ’09 in de Jezuïetenkerk te Mechelen. Een erg volle kerk en veel te weinig parking. Familie, vrienden, kennissen waren zeer enthousiast en zongen dapper mee. Wat niet altijd gemakkelijk was met al die vreemde talen. De muzikanten leidden alles in goede banen en brachten naast ambiance ook sfeer- en kippenvelmomenten.
Er was ook actie want we willen tenslotte bouwen. Met de kruiwagen door de kerk en daarbij een piepklein toneeltje, meer moet dat niet zijn. O ja, soms werden de nodige attributen naar boven gehaald om de onderwerpen land-bouw en verder bouwen te
benadrukken. En het publiek zag dat het goed was…
Een echte meezinger was “Fatou yo” een vrolijk en pittig Senegalees volkswijsje.
2 solisten brachten afwisselend de strofen, koor en publiek zongen uit volle borst
mee. Naast een ballade, een Noorse bruiloftsmars en oogstliederen brachten we
liederen uit Zuid-Afrika, Zambia en Burundi.
Het project werd toegelicht door Marijke De Vos en Denis Mudi Tanto aan de hand
van slides en foto’s. Nu weten we tenminste waar ons geld naartoe gaat en dat het
zeker goed terecht komt.
Als tussendoortje nog een Chileens volkslied Chiu chiu in samenzang. Niets dan
blije gezichten en ieder vogeltje zong zoals het gebekt is.
Het moeilijke werk kwam eraan: een stuk uit de negro-spiritual Pick a bale of cotton .
Onze dirigent leek wel een duiveltje uit een doosje ! 5 muzikanten en een 4 stemmig
koor leiden in een vlug tempo is geen sinecure. Maar het is ons gelukt en de mensen
waardeerden het.
Als slot brachten we uit de musical “Sweet Charity” het gekende Rhythm of life.
En of er ritme was, we zongen de pannen van het dak. Van langzaam naar snel tot
TGV vaart en blijven articuleren a.u.b. Er volgde een staande ovatie.
Als uitsmijter een heuse receptie met alles erop en eraan. De koorleden hadden lekkere taarten, cakes en koekjes gebakken. Gezonde tussendoortjes ontbraken evenmin. Dit alles werd gratis aangeboden, alleen het drankje moest je betalen.
En omdat de prijzen zo schappelijk waren, stonden we echt als haringen in een tonnetje. Misschien wordt de kerk te klein ? Wie had dat gedacht in deze tijd ?
Graag wou ik alle koorleden, muzikanten, de mensen van de techniek, licht en klank
en de fotograaf bedanken voor hun inzet en groepsgevoel. En natuurlijk ook onze
dirigent voor zijn blijvend vertrouwen, frisse humor en eindeloos geduld.
Bij leven en welzijn tot volgend jaar ! Maike
{phocagallery view=category|categoryid=4|enableswitch=0}