Martin Niemoller, Lutheraans theoloog en dominee werd in 1937 door de nazi’s aangehouden en verbleef gedurende 8 jaar in verschillende concentratiekampen.

Het gedicht waarop dit lied gebaseerd is schreef hij in 1945. Met zijn lied wil Christy Moore protesteren tegen de apathie, die hij ‘het geweld van de stilte’ noemt en ‘het terrorisme van de apathie’.

In de kampen droegen de gevangenen gekleurde driehoeken, naargelang de categorie waartoe ze behoorden. De Joden droegen een gele driehoek, vaak met een driehoek van een andere kleur erover (Davidster).

Politieke gevangenen (communisten, vakbondsmensen) droegen een rode driehoek, homoseksuele gevangenen een roze, Jehovah’s getuigen een purperen driehoek. Groene driehoeken waren voor gewone misdadigers, zwarte voor zogenaamde ‘asocialen’, bruine voor zigeuners, witte voor werkweigeraars en blauwe driehoeken voor krijgsgevangenen uit bezette landen.