Optreden Egmontpaleis 14/10/2010
- Gegevens
- Categorie: Optredens
- Gemaakt op vrijdag 15 oktober 2010 11:14
- Laatst bijgewerkt op zaterdag 25 juni 2011 16:23
- Gepubliceerd op vrijdag 15 oktober 2010 11:14
- Geschreven door Maike Vrancken
- Hits: 846
Het was spannend tot het laatste moment… maar YES het is ons gelukt !
De bus was ruim op tijd, de koorleden stonden te trappelen en their we go. Brussels here we come.
Een grote bus met veel plaats en een ontspannend sfeertje. Maar hoe dichter bij onze hoofdstad,
hoe meer verkeer. Het begon te nijpen, de dead line kwam naderbij.
Om 19u15 waren we binnen, er volgde een kleine controle en ieder kreeg zijn badge.
10 minuten om op te warmen, in te zingen en hup het podium op. Geen tijd dus om zenuwachtig te zijn.
En daar stonden we dan met 25: vrouwen en mannen, jong en minder jong.
In zwarte outfit en met kleurrijke wipalasjaal, stijl en verbondenheid.
..In een zaal - recht uit een sprookje - met parket, kristallen luchters en vergulde spiegels.
Een geselecteerd publiek uit verschillende Europese landen dat deelnam aan een 2-daags congres
over armoede, uitsluiting en familiale toestanden.
Het programma bestond uit 3 blokjes van elk een 10-tal minuten. Bij het 1ste zat iedereen
aandachtig te luisteren, bij het 2de deel kwamen er tekenen van herkenning en zelfs instemming
en bij het laatste werd er zowaar geapplaudiseerd.
De inrichters waren in hun nopjes, het publiek tevreden en de koorleden… konden het niet geloven.
Het was hen gelukt ! Een volledig nieuw repertorium met Franse, Duitse, Engelse, Kroatisch, Spaanse,
Zuid-Afrikaans en Kameroenees lied(eren) in 6 weken tijd in 4 stemmen aanleren is niet niks.
Op zo'n korte tijd zo'n prestatie neerzetten: je moet het maar doen en er vooral in blijven geloven.
En voor de nieuwe leden was het dubbel zwaar, maar ze zijn allen geslaagd in hun ingangsexamen.
We bedanken onze dirigent Stijn Latré voor zijn deskundige hulp ondanks zijn drukke leven.
Bedankt ook Kobe voor de muzikale begeleiding: we werden er letterlijk stil van.
Verrassing, we mochten mee aan tafel: haute cuisine in witte handschoenen.
Een aparte ervaring die we misschien maar één keer in ons leven meemaken.
Om te vertellen aan onze kinderen en kleinkinderen. Is "Boboto" nu hofleverancier ? Ik weet het niet,
maar vannacht heb ik goed geslapen. Want zingen is ontspannend
en ons koor doet het voor het goede doel. Dat geeft een blij gevoel en daar gaan we voor !